عبور از بیابان مرکزی ایران زیستگاه به یغما رفته یوز ایرانی

با هدف آموزش در باره تنوع زیستی و معرفی سال جهانی 2010 سال جهانی تنوع زیستی

پارک ملی کویر یکی از قدیمی ترین مناطق تحت حفاظت ایران است، موضوع حفاظت از این منطقه با مساحتی بالغ بر ششصد هزار هکتار توسط کانون شکار ایران به سال 1343 باز می گردد. پارک ملی کویر در جنوب غربی استان سمنان در حد فاصل کویر مرکزی ایران و دریاچه نمک واقع شده است. از لحاظ تقسیمات کشوری در حوزه سیاسی شهرستان گرمسار بوده و بخش کوچکی از آن نیز در محدوده سیاسی اصفهان واقع گردیده است. حاشیه شمالی پارک ملی توسط منطقه حفاظت شده کویر محصور گردیده که به لحاظ حفاظتی نقش به سزایی به عنوان سپر امنیتی پارک ملی ایفا می نماید. از سمت جنوب و شرق نیز به دشت کویر و سمت غرب آن به دریاچه نمک منتهی می گردد.

پارک ملی دارای زمستان های معتدل و تابستان های گرم است. درجه حرارت بین حداقل 5- تا حداکثر 50 درجه سانتیگراد در نوسان است. متوسط بارندگی در این منطقه حدود 100 میلیمتر  می باشد که در سال های مختلف از 50 میلیمتر تا 300 میلیمتر متغیر می باشد.

این پناهگاه امن حیات وحش برای گونه های مختلف جانوری از جمله مهمترین اعضای خانواده گربه سانان ( یوز پلنگ، پلنگ، گربه شنی، گربه وحشی، کاراکال) دیرگاهی است به دلایل و شیوه های گوناگون مورد تعرض واقع شده است. عبور از پارک ملی کویر "زیستگاه به یغما رفته یوز ایرانی" عنوان برنامه پیمایش با دوچرخه بیابان مرکزی ایران با هدف آموزش گردشگران، افراد محلی و بومی منطقه و توزیع بسته های آموزشی درباره یوز ایرانی و سال جهانی تنوع زیستی در این برنامه بود.

گزارش برنامه

پنجشنبه 5/9/1388

ساعت 6 صبح تهران را به مقصد گرمسار جهت اجرای برنامه گرمسار – بادرود ترک کردیم و سوار بر خودروی ویژه مان در ساعت 9:30 به ابتدای جاده خاکی قصر بهرام رسیدیم.

بعد از صرف صبحانه و آماده کردن وسایل وبررسی نهایی دوچرخه ها در ساعت 11 حرکت خود را با جدایی از دوستانمان  از روستای کهک به سمت قصر بهرام آغاز کردیم،در ساعت14:50 به سه راهی معدن، پاسگاه ملک آباد و قصر بهرام رسیده ،استراحتی کوتاه کرده و مجددا حرکت خود را اینبار در مسیری متفاوت نسبت به گذشته به سمت قصر بهرام ادامه دادیم.

در ساعت 16:52 به کاروانسرای قصر بهرام در ارتفاع 1051متر در دامنه سیاه کوه رسیده و شب مانی در این مکان در کنار دوستان محیط بان و با ارائه اهداف سفر انجام شد.

جمعه 6/9/1388

صبح بعد از صرف اندک صبحانه در ساعت  8 قصر را به مقصد سفید آب ترک کردیم.

ساعت 10:42 به حوض قیلوله(آب انباری) در نیمه راه قصر تا سفید آب در ارتفاع 875 متر رسیده و استراحتی کوتاه به همراه صرف صبحانه انجام شد.

به دلیل گرمی هوا که از سرعت حرکتمان می کاست در ساعت 15:02به کمپ محیط بانی سفید آب در ارتفاع 988 متری رسیدیم.

با اندکی استراحت و خوش وبش با محیط بانان مستقر و گرفتن آب در ساعت 16:00 حرکت خود را به سمت بادرود آغاز کردیم.

از این نقطه قدم در مسیر جدید وکاملا بکر برای خودمان می گذاشتیم ، به دلیل پنچری و از دست دادن زمان، با شدت بیشتری رکاب زده و شب هنگام خود را به محلی مناسب برای برقراری کمپ دوم در ساعت 18:16 ودر ارتفاع 916متری رسانده و چادر را برپا ساختیم.

تا اینجای مسیر 135 کیلو متر راه پیموده شده بود.

شنبه 7/9/1388

بعد از طی یک شب سرد بیابانی صبح هنگام در ساعت 8 حرکت در ادامه مسیر به سمت بادرود آغاز و در حالی که هنوز سردمان بود دو گردنه مسیر را در ارتفاع 1589 و 1535 متر را پشت سر گذاشتیم و با اندک استراحت های بین راهی در ساعت 14:52شهر بادرود و امامزاده آن از بالای گردنه ای به نام لطیف به ما خود نمایی کرد و در نهایت در ساعت 15:50روز جمعه 7/9/1388 با طی نمودن مسافت 230 کیلومتری به امامزاده زیبای آقا علی عباس شهر بادرود در ارتفاع 987 متری از سطح دریا رسیدیم که با بارش پاییزی باران در این منطقه همراه بود.

نکات:

در طول مسیر بجز در محیط بانی ها هیچ چشمه و منبع آبی وجود ندارد.

پیمایش مسیر تنها با شناخت از منطقه ، بستر خاک ،مسیر شناسی و فصل مناسب قابل انجام است.